Türkiye tarihi bir yol ayrımında. Nükleer tarihinde ilk kez, ya nükleer enerji üreten bir ülke olacak ya da birçok başka ülkenin yaptığı gibi bu hedeften vazgeçmeye karar verecek. Türkiye hükümeti Mersin Akkuyu’da ilk nükleer santralini kurmak üzere, 2010 yılında Rusya ile bir anlaşma imzaladı; ayrıca Sinop’ta ikinci, Trakya Bölgesi’nde ise üçüncü bir santral kurmak için ortak arayışını sürdürdü. Buna rağmen, Türkiye’de nükleer enerji etrafındaki kamusal tartışma uzun zamandır şeffaflık ve bilgiye dayalı bir zeminden çok, siyasi baskı, inkâr ve propaganda tarafından şekillendiriliyor.

Tam da bu nedenle şu soruları sormanın bugün her zamankinden daha önemli olduğuna inanıyoruz: Bu nükleer yol ayrımına nasıl geldik? Nükleer geçmişimizle nasıl hesaplaşabilir ve geleceğimizi düşünürken ondan nasıl yararlanabiliriz?

Bu filmi, nükleeri eleştirel biçimde tartışmaya açmak, Türkiye’de “nükleer”in sarsıcı, absürt ve çoğu zaman göz ardı edilen tarihini görünür kılmak ve bu meselenin ülkede daha çok konuşulmasına, daha çok tartışılmasına katkı sunmak için yapıyoruz. Her şeyden önce, ortak geleceğimizi belirleyecek bu mesele etrafında daha güçlü bir kamusal tartışmanın gelişmesine katkı sunmayı amaçlıyoruz. Karşımızda milyonlarca dolarlık propaganda gücüne sahip güçlü bir nükleer lobi varken, bu konuda farkındalık yaratmak ve eleştirel düşünceyi güçlendirmek ancak ortak bir çabayla mümkün olabilir.